|
Prasłowiańskie początki
Pierwsze ślady człowieka na ziemiach dorzecza Wisły i Odry sięgają
ok. 100 tysięcy lat p.n.e. Neandertalscy łowcy (homo sapiens neandertalis)
penetrowali głównie tereny na południu dzisiejszej Polski. Pierwsze
ślady stałego osadnictwa człowieka (homo sapiens sapiens) w Polsce
sięgają czasu mezolitu (8000 - 5500 p.n.e.). Wówczas mieszkańcy,
którzy przybyli na tereny Polski z kręgu kultur naddunajskich, zaczęli
zakładać osady.
Z czasem (m.in. w związku z najazdami wojowniczych plemion azjatyckich)
mieszkańcy ziem dzisiejszej Polski zaczęli organizować się w większe
grupy społeczne i wznosić warowne osady. Przykładem tej formy budownictwa
jest gród w Biskupinie (VIII w. p.n.e.), położony na wyspie i otoczony
wałem, w którym mieszkało ok. 1000-1200 osób.
W wiekach późniejszych (od VI w. p.n.e.) Polska stała się terenem
najazdów plemion scytyjskich, sarmackich (ze wschodu) oraz celtyckich
i germańskich (z zachodu). Najeźdźcy często asymilowali się, osiadając
na pobitych terenach. Wyprawy owe - poza zniszczeniami - przyniosły
jednak naszym ziemiom zdobycze świata cywilizowanego. Wywołały także
zainteresowanie kupców - pierwsze ślady tzw. szlaku bursztynowego
(znad Bałtyku po Rzym) datowane są na V w. p.n.e.
|
